Dr Mario Martinez: D?ugowieczno?? to co? wi?cej ni? genetyka i styl ?ycia. Podczas swoich bada? odkry?em cztery czynniki, cechy wspólne dla stulatków (100 lat i wi?cej), wp?ywaj?ce na ich zdrowie.

I — ?wiadomo?? czasu — Stulatkowie wierz?, ?e przed nimi wci?? ca?e ?ycie. Wierz?, ?e maj? ca?y czas ?wiata. Planuj? swoje ?ycie tak, jakby byli m?odzi. Ich zachowanie pokazuje, ?e nigdy nie jest zbyt pó?no na zmiany i podejmowanie wa?nych ?yciowych decyzji. Moje badania sugeruj?, ?e spowolnienie postrzegania czasu i ?ycie bez poczucia, ?e kres istnienia jest blisko, przyczynia si? do d?ugowieczno?ci poprzez zmniejszenie stresu zwi?zanego z po?piesznym biegiem przez codzienno??. Gdy czujesz si? pop?dzany, zwolnij.

II — ?wiadomo?? zdrowia — Stulatkowie postrzegaj? zdrowie jako stan, na który maj? wp?yw. W rzeczywisto?ci my wszyscy w pewnym sensie mo?emy wp?ywa? na swoje zdrowie, je?li w to wierzymy, na podstawie w?asnej historii i dowodów zdrowia. Nie jest to tylko my?lenie ?yczeniowe i efekt placebo. Tutaj za efektem placebo idzie pewnego rodzaju nastawienie i konkretne dzia?ania, które maj? silny wp?yw na uk?ad immunologiczny. To potwierdzone, ?e gdy cz?owiek czuje si? ?le, jest bezradny, liczba tak zwanych naturalnych komórek zabójczych (NK), które zwalczaj? raka i inne patogeny, znacz?co spada, czyni?c t? osob? bardziej podatn? na choroby.

III — ?wiadomo?? starzenia si? — Stulatkowie postrzegaj? starzenie si? jako mo?liwo?? uczenia si? i odkrywania nowych sposobów na to, jak by? silniejszymi i m?drzejszymi. Postrzegaj? przysz?o?? jako mo?liwo??, a nie krok w kierunku staro?ci i stawania si? s?abszymi. To zwi?ksza wewn?trzn? ciekawo??, która jest równie? korzystna dla zdrowia poprzez wydzielanie dopaminy i innych neuroprzeka?ników, które utrzymuj? mózg w zdrowiu.

IV – ?wiadomo?? self-love (samoakceptacji, mi?o?ci do siebie) – Stulatkowie s? dla siebie dobrzy, kochaj? samych siebie, znaj? swoj? warto?? i widz? swoje znaczenie dla innych. Wierz?, ?e s? kochani i warci kochania. Wysoka samoocena jest niezb?dna do utrzymania zdrowia, poniewa? wp?ywa na to, jak traktujemy siebie, a tak?e, w jaki sposób reagujemy na szcz??cie i czy z wdzi?czno?ci? przyjmujemy dobre rzeczy, które nas spotykaj?. Ludzie z nisk? samoocen? reaguj? stresem (hormonami stresu) na dobre rzeczy, które im si? przytrafiaj?, poniewa? czuj? si? niegodni do?wiadczania dobra. Oczywi?cie s? to procesy pod?wiadome.

Istniej? geny zwi?zane z d?ugowieczno?ci?, ale nie daj? one wystarczaj?cej informacji, aby przewidzie? d?ugowieczno??. Niektórzy stulatkowie maj? te geny d?ugowieczno?ci, a inni nie. Równie? telomery (czapeczki na ko?cu chromosomów), które s? uwa?ane za markery d?ugowieczno?ci (im d?u?sze, tym lepsze), nie s? wiarygodne w przypadku stulatków — niektórzy maj? d?ugie, a inni krótkie telomery. Stwierdzi?em, ?e genetyka odpowiada jedynie za 25 proc. przypadków d?ugowieczno?ci. Inne badania naukowe potwierdzaj? to. Zak?adam, ?e pozosta?e 75 proc. ma zwi?zek ze stylem ?ycia, a w szczególno?ci z czterema odkrytymi przeze mnie czynnikami wp?ywaj?cymi na d?ugowieczno?? – wspólnymi cechami stulatków (wspomnianymi wcze?niej).